The World of Our Little Friends: Ants-THAI

DOWNLOAD THE BOOK

Download (DOC)
Comments

CHAPTERS OF THE BOOK

< <
1 / total: 1
|
โลกของเพื่อนตัวจิ๋ว: อาณาจักรมด Global Impact of the Works of HARUN YAHYA

โลกของเพื่อนตัวจิ๋ว: อาณาจักรมด

 

 

The World of Our Little Friends: The Ants

 

ขอต้อนรับน้องๆเข้าสู่โลกของมด   

ทุกๆเช้าอุมัรเดินไปโรงเรียน ก่อนถึงโรงเรียนเขาจะเดินผ่านสวนหน้าบ้าน อุมัรฺมักแวะพักที่นั่นก่อนครู่หนึ่งเสมอ เนื่องจากเพื่อนรักของเขาอาศัยอยู่ในสวนแห่งนั้น ไม่มีใครรู้จักเพื่อนของเขาคนนี้มาก่อน แต่อุมัรฺรักเพื่อนผู้นี้มาก เขาไม่เคยลืมที่จะแวะมาเยี่ยมเพื่อนผู้นี้เลย เขามีความสุขอย่างมากที่ได้เป็นเพื่อนกัน เพื่อนของเขาเป็นผู้ที่เฉลียวฉลาดอย่างมากแต่ทว่าขนาดของร่างกายกลับมีขนาดเล็ก เพื่อนของเขามีทักษะในการทำงานยากๆได้มากมาย

 

            เพื่อนผู้นี้ยังเป็นผู้ที่อดทนต่อการทำงานหนักอีกด้วย เขาทำงานในหน้าที่ต่างๆได้เป็นอย่างดี มีระเบียบและตรงต่อเวลา ราวกับว่าเขาเป็นนายทหารในกองทัพ แม้ว่าเขาไม่ได้ไปโรงเรียนเช่นเดียวกับอุมัร แต่เขาก็ประสบความสำเร็จในการทำงานหลากหลายชนิด เธอคงสงสัยแล้วใช่ไหมว่า เพื่อนของอุมัรผู้นี้คือใคร?

                                       

 เพื่อนของอุมัรผู้นี้ เขาไม่เคยเปิดเผยให้ใครรู้มาก่อนเขาคือมดตัวน้อย ที่สามารถทำงานต่างๆได้อย่างมหัศจรรย์ เธอเคยได้ยินเกี่ยวกับทักษะอันเชี่ยวชาญและหลักแหลมของมดมาบ้างหรือเปล่า? พวกเธอบางคนอาจจะคิดว่าพวกมันเป็น เพียงแค่แมลงธรรมดาละซิ วันๆไม่ทำอะไรมีแต่วิ่งไป วิ่งมาทั้งวันโดยไม่ทำการทำงานอะไรสักอย่าง  รู้ไหมว่า สิ่งที่เธอคิดเช่นนั้นมันผิดเพราะว่ามดเป็นสิ่งมีชีวิตเหมือนกับสิ่งมีชีวิตอื่นๆนั่นแหละที่ต้องทำงานหนักเพื่อให้มีชีวิตรอดบนโลกนี้

 

            อุมัรมีโอกาสได้เรียนรู้ถึงรายละเอียดต่างๆ ของชีวิตมดจากเพื่อนของเขา นี่จึงเป็นเหตุผลหนึ่งที่ว่าทำไม เขาจึงไม่เคยลืมที่จะไปเยี่ยมเพื่อนของเขาและพุดคุยกันอย่างสนุกสนาน

 

            อุมัรฺรู้สึกมหัศจรรย์อย่างมากต่อสิ่งต่างๆ ที่เขาได้เรียนรู้จากเพื่อนของเขา เพื่อนของเขาเล่าให้ฟังเกี่ยวกับโลกของมด อุมัรจึงอยากแบ่งปันความรู้ต่างๆ มากมายที่เขาได้เรียนรู้จากเพื่อนตัวเล็กตัวจิ๋ว ที่ฉลาดและหลักแหลมอย่างยิ่ง แก่เพื่อนๆ

 

            อะไรหรือที่ทำให้อุมัรตื่นเต้นอย่างมากเช่นนี้ ? ทำไมเขาจึงสนใจกับโลกของมดเช่นนี้ ? เธอคงจะต้องตะลึงอย่างแน่นอนเมื่อได้รู้คำตอบ ลองอ่านต่อไปนะ

 

            มดมีหลากหลายชนิดและมีมากกว่าสิ่งมีชีวิตอื่นในโลก มด 700 ล้านชนิดอาศัยอยู่บนโลกนี้ ในขณะที่มีมนุษย์มีเพียงแค่ไม่กี่กลุ่มชาติพันธุ์

 

            มดอยู่รวมกันเป็นครอบครัวที่ใหญ่มาก หากลองเปรียบเทียบกับครอบครัวของพวกเธอซึ่งอาจมีสมาชิกอยู่เพียงแค่ 4-5 คน แต่ในครอบครัวของมดนั้น มีเป็นจำนวนมาก บางครั้งพวกมันหลายล้านตัวอาศัย อยู่ด้วยกัน

        เดี๋ยวก่อน..! หยุดคิดสักครู่หนึ่งก่อน หากว่าเธอมีพี่น้อง เป็นล้านๆคน ถามว่า เธอจะสามารถอาศัยอยู่บ้านเดียวกันได้ไหม ? ขอตอบแทนพวกเธอว่าเธออยู่บ้านเดียวกันเป็นล้านๆคนไม่ได้อย่างแน่นอน

 

            ความมหัศจรรย์ของมดไม่ได้จบเพียงแค่นี้ ความจริงแล้วพวกมันอาศัยอยู่ด้วยกันไม่มีปัญหาต่อกัน ไม่ยุ่งเหยิง ไม่วุ่นวาย หรือทำการฝ่าฝืนคำสั่ง พวกมันอาศัยอยู่ด้วยกันอย่างมีระเบียบแบบแผนอย่างมาก ทุกตัวจะให้การยอมรับกฎเกณฑ์ของสังคมมด

 

   

         มดบางครอบครัวทำงานเย็บปักถักร้อย  อีกกลุ่มหนึ่งก็ทำการเพาะปลูกอาหารเหมือนเกษตรกร อีกกลุ่มทำฟาร์มเลี้ยงสัตว์ตัวเล็กๆ  ดูคล้ายกับการทำฟาร์มเลี้ยงวัวนมของมนุษย์ ที่คนเลี้ยงวัวต้องปลูกหญ้าเพื่อเป็นอาหารแก่วัวแล้วก็รีดนมวัวมารับประทาน มดก็เช่นเดียวกัน พวกมันเลี้ยงตัวไรเล็กๆ ที่ดูดน้ำจากต้นพืชและนำน้ำนมของไรเหล่านี้มารับประทาน

 

ดูนี่ซิ นี่ไงล่ะที่อุมัรได้เล่าให้พวกเธอฟังถึงโลกของมด

          มดที่เป็นช่างทอสาน ช่างตัดเย็บมืออาชีพ พวกมันรวบรวมใบไม้เข้าด้วยกันแล้วดึง ปลายของทั้งสองฝั่งเข้าหากัน แล้วเย็บรวมไว้เข้าไว้ด้วยกัน นี่เป็นวิธีการสร้างบ้านของพวกมัน

 มดเฝ้าประตูบ้านกำลังคุ้มกันรัง พวกมันทำหน้าที่การเป็นยามเพื่อป้องกันมดตัวอื่นๆ ก็กำลังทำงานที่ได้รับมอบหมายต่างๆในรังอย่างขยันขันแข็ง

 

อุมัรฺ: ฉันเพิ่งจะสังเกตเป็นครั้งแรกตอนที่ฉันเห็นส่วนหัวเล็กๆ โผล่ขึ้น มาจากดิน ส่วนหัวของเขาสร้างความสนใจแก่ฉันอย่างมาก ดูเหมือนว่า ส่วนหัวของมันจะโตกว่าส่วนของร่างกายของมันเสียอีก ฉันประหลาดใจ อย่างมากว่าทำไมส่วนหัวของเขาจึงเป็นเช่นนั้น? ฉันยังคงนั่งจ้องมองดู เพื่อนรักตัวเล็กของฉัน เนื่องจากหัวอันโตบนร่างกายเล็กๆ ของมัน ทำให้มัน ได้รับหน้าที่เป็นเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่ทางเข้าออกของรัง พวกเธออยากรู้ไหมว่าทำไม ? เขาใช้ส่วนหัวนี่แหละตรวจตรามดตัวอื่นๆ ที่พยายามเข้าไปในรังว่าเป็นครอบครัวเดียวกับเขาหรือไม่? และจะไม่ อนุญาตให้มดตัวที่แปลกปลอมเข้าไปในรังของพวกมันเป็นอันขาด 

 

            หลังจากที่ฉันนั่งมองหามันอยู่นั้น ในที่สุดฉันก็เจอมัน และขอให้มัน ช่วยบอกหน่อยได้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้นข้างใน เพื่อนตัวจิ๋วของฉันเข้าใจถึง ความอยากรู้อยากเห็นของฉัน เขาเริ่มเล่าให้ฉันฟังเรื่องรังของมัน และ สิ่งที่ฉันอยากรู้อย่างมาก อีกอย่างหนึ่งก็คือมดหัวโตจึงสามารถจดจำ เพื่อนตัวอื่นๆ ที่อยู่ในรังเดียวกันและอนุญาตให้เขาเข้าในรังได้

 


มด: อุมัรฺ ฉันขอบอกเธอก่อนว่า เราเรียกครอบครัวของเราว่า โคโลนี หรือฝูง หรือเรียกกันง่ายๆก็คือเราอาศัยในชุมชนที่เรียกว่า โคโลนี  มดตัว หนึ่งตัวใดสามารถบอกได้อย่างง่ายดายว่าตัวนั้น ตัวนี้เป็นมด ในโคโลนี เดียวกันหรือไม่ ? ด้วยการใช้หนวดแตะที่ร่างกายของมดอีกตัวหนึ่ง (หนวด ของมดเป็นท่อนเล็กๆโผล่มาจากส่วนปลายสุดของหัว) ซึ่งช่วยให้เขา สามารถจำแนกแยกแยะว่าใครคือผู้แปลกปลอม เมื่อรู้ว่าตัวใด เป็นผู้ แปลกปลอม เราจะไม่อนุญาตในเขาเข้ามาในบ้านของเรา หากเขาดึงดัน เราจะใช้กำลังเพื่อให้เขาออกไปจากรังของเรา

 

มดสองตัวกำลังพูดคุยกันด้วยการแตะปลายหนวด

 

 

          มดไม่ต้องการให้ผู้แปลกปลอมเข้าไปในรังของพวกมัน เพราะว่าเป็นการบุกรุก และเป็นการคุกคามความปลอดภัยของพวกมัน พวกมันไม่ลังเลที่จะต้องต่อสู้เพื่อปกป้องรังและเพื่อนๆ ของพวกมัน

 

            อุมัรฺรู้สึกทึ่งเป็นอย่างมากที่ได้ฟังถึงเรื่องระบบการรักษาความปลอดภัยอันยอดเยี่ยมและสงสัยว่าทำไมผู้แปลกปลอมถึงได้ต้องการที่จะเข้าไปในรังของเขาและยังกล้าที่จะต่อสู้กับยามอีกด้วย เมื่อเขาถามเพื่อนของเขา เพื่อนของเขายิ้มให้แก่เขาและบอกกับเขาว่ามีอีกหลายอย่างที่เมื่อเขารู้แล้ว เขาจะประหลาดใจยิ่งไปกว่านี้

            แล้วมดก็กล่าวว่าเราจะเล่าให้เธอฟังถึงสิ่งต่างๆที่อยู่ในรังของเรา ที่เธออยากรู้ โคโลนีของเราประกอบด้วย ราชินีมด ทหาร และมดงาน

มดแต่ละตัวมีหน้าที่แตกต่างกัน พวกเขาต้องทำงานหนักโดยมีเวลาพักผ่อนเพียงน้อยนิด

 

            ราชินีมดและมดตัวผู้มีหน้าที่รักษาเผ่าพันธุ์ของเราให้ดำรงอยู่ ราชินีจะมีร่างกายโตกว่ามดตัว อื่นๆทั้งหมด หน้าที่ของมดตัวผู้ก็คือการทำให้ราชินีตั้งท้องเพื่อให้การกำเนิดลูกมด ทหารก็มีหน้าที่ใน การปกป้องโคโลนีของเรา ต่อสู้กับเหล่าศัตรูและออกหาสถานที่ทำรังใหม่ ส่วนมดงานเป็นกลุ่ม ที่ใหญ่ที่สุด มดงานเป็นมดตัวเมียที่เป็นหมันทั้งหมด

 

            ดังนั้น พวกมันจึงไม่สามารถให้กำเนิดลูกมดได้ พวกมันมีหน้าที่ดูแลราชินี และลูกๆของราชินีทำความสะอาดและให้อาหารแก่ลูกๆเหล่านั้น นอกจากนั้นพวกมันก็มีหน้าที่อย่างอื่นอีกด้วยในโคโลนี ของเรา พวกเธอสร้างเขตฉนวนใหม่ๆในรังหาอาหาร และทำความสะอาดรัง มดงานและมดทหาร พวกมันจะแบ่งออกเป็นกลุ่มย่อยเหมือนๆกัน บางกลุ่มจะทำหน้าที่เป็นพี่เลี้ยงลูกมด บ้างก็ทำงาน ก่อสร้าง บ้างก็ทำงานออกหาอาหาร แต่ละกลุ่มจะมีหน้าที่รับผิดชอบที่ แตกต่างกัน ในขณะเดียวกันก็จะมีกลุ่มหนึ่งทำหน้าที่ต่อสู้ขับไล่บ้าง ก็สังหารศัตรู อีกกลุ่มหนึ่งก็มีหน้าที่สร้างรังและอีกกลุ่มหนึ่งก็มีหน้าที่ดูแลรักษาความสะอาด ซ่อมแซมรัง

         





   ขณะที่เพื่อนจิ๋วของอุมัรฺกำลังอธิบายอยู่นั้น อุมัรตั้งใจฟังอย่างมาก เขาเกิดคำถามในใจอีกครั้ง เขาจึงถามเพื่อนจิ๋วว่าคุณไม่รู้สึกเบื่อบ้างหรือครับ ที่ต้องเฝ้ารอที่ประตูทางเข้าของรัง อยู่อย่างนี้ ตลอดเวลา แล้วเธอมีหน้าที่อะไรในรังหรือครับ?”

            มดกล่าวว่าฉันเองก็ต้องทำงาน นี่ไงล่ะงานที่ฉันกำลังทำอยู่ หน้าที่ของฉันก็คือการดูแลความสงบเรียบร้อยของที่นี่ ดูแลประตู ทางเข้าออกของรัง ดังที่เธอเห็นอยู่นี่แหละ เธอจะเห็นว่า ฉันมีส่วนหัวใหญ่โตพอที่จะปิดทางเข้าออกของรังได้เลย ฉันยินดีเป็นอย่างยิ่ง ที่ได้รับหน้าที่นี้และได้รับสรีระของร่างกายเช่นนี้ ฉันทำหน้าที่ของฉันด้วยความเต็มใจและสุดความสามารถ ฉันไม่เคยเบื่อที่ต้องทำหน้าที่ ปกป้องเพื่อนๆ ของฉันจากการรุกรานของศัตรู

            อุมัรยังไม่ค่อยจะเข้าใจคำตอบของมดเพื่อนจิ๋วของเขาเท่าที่ควร แต่เขารู้สึกประหลาดใจอย่างมากที่มดต่างก็ต้องทำงานหนักทั้งวันเพื่อช่วยเหลือผู้อื่น โดยไม่คิดถึงตัวเองทั้งยังไม่มีปัญหาใดๆอีกด้วย บางทีมนุษย์เรา ก็ไม่สามารถจัดการกับเวลาส่วนใหญ่ของตัวเองให้เกิดประโยชน์เช่นนี้ได้

       

     จากสิ่งต่างๆที่เขาได้รับฟังจากเพื่อนตัวจิ๋วของเขา อุมัรเข้าใจยิ่งขึ้นว่างานต่างๆที่ต้องทำในรังนั้น มดมีการแบ่งงานกันอย่างยอดเยี่ยมเป็นที่ประจักษ์ชัดแล้วว่า ชีวิตของมดเป็นชีวิตที่ดำเนินไปตามแบบแผนที่ดี พวกเขาทั้งหมดไม่เห็นแก่ตัว แต่สิ่งที่ที่อุมัรเกิดความสงสัยก็คือทำไม พวกมดจึง ต้องต่อสู้กันเองด้วย หรือพวกมันคิดว่ามดฝูงมันต้องดีกว่า ฝูงอื่น หรือคิดไปว่าตัวมันแข็งแรงกว่าตัวอื่นหรือเปล่านะ เพื่อนรักตัวจิ๋วของเขาตอบไปให้เขาฟังว่า ไม่ได้เป็นดังเช่นที่อุมัรฺคิด

            เราอยู่กันเป็นครอบครัวใหญ่นะอุมัรฺ แต่เธอรู้ไหมว่าเราไม่มีความ อิจฉาริษยาซึ่งกันและกันเลย เราไม่แข่งขันกัน เราไม่มีความทะเยอทะยาน เหยียดหยามกันเองหรอกนะอุมัรฺ เราต่างก็ช่วยเหลือซึ่งกันและกันอยู่เสมอ ทำงานสุดความสามารถเพื่อรับใช้โคโลนีของเรา งานทุกๆ อย่างในโคโลนีเป็นการงานที่เราจะต้องใช้ความเสียสละเป็นอย่างยิ่ง มดแต่ละตัวคิดถึง ประโยชน์เพื่อเพื่อนส่วนใหญ่เสมอ หลังจากนั้นถึงจะคิดถึงตัวเอง ฉันขอยกตัวอย่างให้เธอฟัง

            หากเกิดกรณีที่โคโลนีของเราอาหารขาดแคลน เหล่ามดงานจะเปลี่ยน หน้าที่ของเป็นมดที่ทำหน้าที่หาอาหารทันที มดงานจะจัดเลี้ยงเพื่อนมดด้วยกันโดยถ่ายอาหารสำรองที่มีอยู่ในท้องของตัวเองให้แก่ตัวอื่นๆ เมื่อ โคโลนีของเรามีอาหารมากพอ พวกเขาก็ทำหน้าที่เป็นมดงานเหมือนเดิม

 

            ฉันเคยได้ยินคนเขามักจะพูดกันว่าสิ่งมีชีวิตจะต้องแก่งแย่งกันเพื่อสามารถดำรงชีพอยู่ได้ในสภาพธรรมชาติ อุมัรเธอรู้ไหมว่ามันไม่จริง อย่าเชื่อในสิ่งที่พวกเขาพูดเช่นนั้น เรารู้ดีว่าเราต้องร่วมมือกัน เพราะการร่วมมือกันจะนำพาสู่ความสำเร็จ

            อุมัรกล่าวขอบคุณเพื่อนจิ๋วของเขาที่ได้เล่าให้เขาฟังถึงเรื่องราวของตัวของเขา และเพื่อนมดในโคโลนี ซึ่งเป็นตัวอย่างที่ดีให้กับอุมัรฺ อุมัรฺรู้สึก ดีใจอย่างมากที่ได้เข้าใจว่าพระผู้เป็นเจ้าสร้างสิ่งมีชิวิตขึ้นมา มอบลักษณะ ความไม่เห็นแก่ตัวแก่สัตว์เหล่านั้นด้วย ให้พวกมันช่วยเหลือซึ่งกันและกัน เอื้อเฟื้อกันและมีน้ำใจต่อเพื่อนตัวอื่นๆสิ่งต่างๆที่อุมัรได้รับรู้หลังจากได้ พูดคุยกับเพื่อนมดตัวน้อยของเขาแล้ว ทำให้เขาได้คิดพิจารณาถึงสิ่งมีชีวิตอื่น เช่นการดำรงชีวิตของมด และเขาจะเป็นคนดีที่อัลลอฮฺรัก

            วันนี้เวลาล่วงเลยมามากแล้ว อุมัรต้องรีบไปโรงเรียนเขา บอกลาเพื่อนมดตัวน้อยของเขา เขาต้องรีบไปโรงเรียนแล้ว เขาจะกลับมาเยี่ยมเพื่อนจิ๋วของเขาอีกในวันพรุ่งนี้

 

            วันถัดมาอุมัรกลับไปบริเวณเดิมอีกครั้ง นั่งรอเพื่อนจิ๋วของเขาปรากฎกาย ไม่กี่นาทีหลังจากนั้นเพื่อนมดตัวน้อยของเขาก็ปรากฎตัวขึ้น อุมัรบอกกับเขาว่าเขาต้องนอนรอให้เวลาล่วงเลยไป ทั้งคืนอยากให้ถึงเช้า เร็วๆ เพื่อจะได้กลับมาเจอเขาอีก อุมัรขอร้องให้เพื่อนจิ๋วของเขาเล่าเรื่องรังของมดให้เขาฟัง ดังที่เพื่อนมดตัวน้อยได้สัญญาไว้เมื่อวานนี้ มดน้อยจึงเริ่มเล่าถึงบ้านของเขาให้อุมัรฟัง

            แม้ว่าเราจะเป็นสัตว์ตัวเล็กกะจ้อยร่อย แต่รังของพวกเรานั้นใหญ่โตพอควรนะ รังของเราเปรียบเสมือนศูนย์บัญชาการของกองทัพที่มีทหารเป็นล้านๆตัว กองทัพนี้จะมีการรักษาความปลอดภัยตลอดเวลา หากว่ามีคนแปลกหน้าต้องการเข้าไปข้างในไม่มีทางเข้าไปได้เพราะมียามเหมือนกับฉัน คอยเฝ้าประตูทางเข้าออกอยู่ตลอดเวลา ดังที่เธอได้รับทราบไปแล้ว ก่อนหน้านี้

            ภายในรังของเราเต็มไปด้วยระเบียบเคร่งครัด มีการทำงานดำเนินไป ตลอดไม่มีวันหยุด ทหารมดหลายพันตัว และมดงานอีกหลายล้านตัวทำงาน อย่างเต็มที่ในหน้าที่รับผิดชอบ ตึกที่เราอาศัยอยู่นี้เหมาะสมต่อการทำงานภายในเป็นอย่างมาก เรามีสัดส่วนของแผนกเฉพาะต่างๆในการทำงาน แผนก เหล่านี้ถูกออกแบบมาให้ทั้งมดทหาร และมดงานสามารถทำงานได้ง่ายขึ้น

            นอกจากนั้น เราจะสร้างตึกนี้ให้กว้างขวางเพียงพอต่อความต้องการของมดทั้งหมด ตัวอย่างเช่น ตึกของเรามีชั้นหลายชั้นลึกลงไปใต้ดิน เพื่อต้องการให้แสงแดดสามารถส่องลงมาได้นิดหน่อย แต่เราก็จะสร้างห้องเฉพาะไว้เพื่อรับพลังงานจากแสงอาทิตย์ ซึ่งห้องดังกล่าวจะอยู่ที่ชั้นบนสุด เพื่อให้สามารถรับแสงได้มากที่สุดเพียงพอกับความต้องการ เราสร้างห้องอีกห้องหนึ่งไว้เป็นห้องพบปะซึ่งกันและกัน ห้องดังกล่าวจะอยู่ใกล้และเชื่อมโยงกับห้องอื่นๆ เพื่อมดทุกตัวสามารถเข้าไปได้ง่าย ส่วนห้องโกดังที่ใช้เป็นที่เก็บอาหารของเรา เราจะสร้างมันไว้แยกส่วนออกต่างหาก

อยู่ที่ฝั่งหนึ่งของตัวตึก ส่วนห้องเก็บอาหารที่เราใช้เก็บเสบียงอาหารที่เราหามาได้ แต่ละวันจะเป็นห้องที่สามารถเข้าถึงได้ง่ายและยิ่งไปกว่านั้น เรามีห้องโถงใหญ่อยู่ตรงกลางของตัวอาคารห้องดังกล่าว จะเป็นห้องที่ใช้พบปะ รวมตัวกันในโอกาสพิเศษ

            เมื่ออุมัรได้ยินเรื่องราวต่างๆ ที่เพื่อนมดเล่าให้ฟัง เขาเกิดความสงสัยจึงเอ่ยถามเพื่อนเขาไปว่าพวกเธอต้องทำทั้งหมดนี่เลยหรือ ? ฉันไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่ามดจะสามารถทำงานได้ เช่นเดียวกับวิศวกร และสถาปนิกผู้ชำนาญงาน หากว่ามนุษย์ต้องสร้างตึก อาคารชั้นเยี่ยมเช่นนี้เขาต้องใช้ เวลาศึกษาเรียนรู้และฝึกงานเป็นเวลาหลายปี แล้วพวกเธอต้องเรียนรู้ และได้รับการฝึกอบรมด้วยหรือปล่าว? มดน้อยกำลังจะตอบคำถามที่ปิด ความคิดเพื่อนของเขาให้หายสงสัย 

 


            ไม่หรอกอุมัร พวกเราทั้งหมดมีทักษะเช่นนี้ ติดตัวมาตั้งแต่เกิด วิทยปัญญา เหล่านี้ไม่ต้องมีใครมาสอนเรา แต่เรารู้ได้เป็นอย่างดีว่าต้อง ทำอะไร  เมื่อไหร่ และยังไม่หมดเพียงเท่านี้นะสิ่งที่ฉันจะเล่าให้เธอฟังต่อไปนี้ จะสร้างความตื่นเต้นมากกว่านี้

 

 

            ดังที่ฉันได้บอกเธอไปก่อนหน้านี้แล้วว่า ตึกที่เราอาศัยอยู่นั้นใหญ่โต มากเมื่อเทียบกับขนาดร่างกายของเรา ด้วยเหตุเช่นนี้แหละทำให้ความร้อน ที่ไหลเวียนในตึกจึงร้อนยิ่งกว่าเตาอบเสียอีก แต่ทว่ารังของเราจะมีระบบ ควบคุมความร้อนมาจากส่วนกลาง ด้วยวิธีดังกล่าว ทำให้อุณหภูมิในรังของ เราคงที่อยู่ตลอดทั้งวัน แต่เพื่อความมั่นใจ พวกเราจะป้องกันการปะทะ ความร้อนกับพื้นผิวหน้าของรังโดยตรง ด้วยการจัดหาวัสดุนานาชนิด มาปิด เหนือผิวหน้าของดิน ด้วยวิธีนี้อีกเช่นกันที่เราป้องกันอากาศเย็น ที่จะมาเยือน ในช่วงฤดูหนาว และป้องกันความร้อนในช่วงฤดูร้อนนี่ไงล่ะ เป็นวิธีที่เรา สามารถรักษาอุณหภูมิภายในให้คงที่ได้ตลอดทั้งวัน

 

            หากว่าอุมัรไม่ได้พบปะ พูดคุยและเฝ้าสังเกตเพื่อนมดของเขา  แน่นอน เขาคงไม่อาจที่จะเชื่อว่ามดสามารถทำงานใหญ่เช่นนี้ได้ด้วยตัวของพวก เขาเอง อุมัรสารภาพกับเพื่อนมดตัวจิ๋วว่าก่อนที่เธอจะเล่าให้ฉันฟังทั้งหมดก่อนหน้านี้หากมีคนมาถามฉันเกี่ยวกับรายละเอียดหรือหากมีใครมาถามว่า ใครสร้างรังขนาดใหญ่ แบบนี้ให้มดเช่นเธออาศัย ฉันคงตอบเขาไปด้วยคำตอบที่ผิดไป จากความเป็นจริงอย่างแน่นอน ก่อนหน้านี้ฉันคิดว่า รังใหญ่โตเช่นนี้ต้องใช้ เครื่องมือชั้นดี และผู้ที่มีประสบการณ์สูงทำงานชิ้นนี้ ถ้าหากว่าก่อนหน้า นี้มีคนมาบอกให้ฉันฟังว่า อาคารซึ่งเป็นรังของเธอไม่ได้ถูกสร้างขึ้นด้วยผู้มี ความรู้ ผู้มีความชำนาญสูง แต่ผู้สร้างอาคารนี้ขึ้นมาคือฝูงมด ฉันขอบอก ความจริงแก่เธอว่า ฉันไม่เชื่อเป็นอันขาด

 

            ในขณะที่อุมัรได้พูดคุยกับเพื่อนตัวจิ๋วของเขาอยู่นั้น เพื่อนตัวจิ๋วของเขาได้บอกเล่าเรื่องราวต่างๆมากมายเกี่ยวกับชีวิตของมด ความรู้ต่อรายละเอียดเกี่ยวกับชีวิตมดจำนวนมากเพิ่มพูนให้          แก่อุมัรฺ เขาคิดว่า ฝูงมด มีทักษะประสบการณ์ติดตัวมากกว่ามนุษย์เสียอีก             

 

อุมัรเริ่มมองเห็นวิถีชีวิตสัตว์เหล่านี้ ด้วยมุมมองที่ต่างออกไป จากเดิมเขาเริ่มเข้าใจแล้วว่ามดเป็นสิ่งที่พระผู้เป็นเจ้าสร้างขึ้น มาและพระองค์มอบวิทยปัญญาเพื่อการดำรงชีวิตให้แก่พวกมัน ในทุก การงาน เพื่อให้พวกมันมีพฤติกรรมที่ความอยู่รอด หากพูดในทางตรงกันข้ามก็คือ หากพวกมันไม่ได้รับการช่วยเหลือจากอัลลอฮ พวกมันคงไม่สามารถทำงานใหญ่เหล่านี้ให้สำเร็จลุล่วงไปได้ด้วยดี เช่นนี้

มดน้อยได้บอกเล่าแก่เขาอีกว่าฉันขออธิบายให้เธอฟังเกี่ยวกับชีวิต ของพวกเราอีกได้ไหมจ้ะ นี่คงเป็นคำตอบที่สามารถตอบคำถามของเธอได้ทั้งหมด แม้ว่าเราทั้งหมดจะมีรูปร่างหน้าตาคล้ายกัน เราถูกแบ่งออกเป็นหลายกลุ่มอย่างชัดเจนตามการดำรงชีวิตและลักษณะรูปร่างของเรา มดมี มาก กว่า 8,800 ชนิด ที่มีความแตกต่างกัน ทุกชนิดมีลักษณะเฉพาะมดทำฟาร์มก็ เป็นชนิดหนึ่ง ฉันจะขอเล่าให้เธอฟังถึงมดที่ทำฟาร์มเป็นหลัก พวกเขามีชื่อ เรียกว่า แอตทา คือมดตัดใบไม้คุณลักษณะเฉพาะตัวของ แอตทาเป็นพฤติกรรมดั้งเดิมของพวกมัน มันจะคาบเศษใบไม้ที่ตัดมาได้ จุดประสงค์ของการทำเช่นนี้ อย่างแรก เพื่อให้พวกมันสามารถคลานได้ตรงทางง่ายขึ้น และเป็นการง่ายยิ่งขึ้นในการเคลื่อนย้ายเศษใบไม้อีกด้วย เส้นทางที่พวกมันเดินทางจากรังสู่แหล่งหากินนั้นเป็นเหมือนทางด่วน มดเหล่านี้ขณะคาบใบไม้จะเดินอย่างระมัดระวังและเดินอย่างช้า พวกมันจะเคลียร์เส้นทางเดินของพวกมัน เก็บเศษใบไม้ กิ่งไม้ เศษหญ้าและพืชป่าที่ตกลงบนทางเดินของพวกมันออกไป เพื่อให้ทางด่วนของพวกมันสะอาดไม่มีสิ่งกีดขวางหลังจากการเคลียร์เส้นทางเดิน ที่ยาวไกลซึ่งถือเป็นงานหนักมากสำหรับมดตัวเล็กเช่นเรา ทางด่วนสายนี้จะเป็นเส้นตรง เรียบ สะอาด ราวกับว่าได้มีเครื่องบดถนน มาช่วยในการทำงานของแอตทา  จะเดินทาง ระหว่างรังกับพื้นที่ออกหากิน โดยใช้เส้นทางนี้เป็นหลัก เส้นทางดังกล่าวเหล่าแอตทา จะมีเศษกิ่งไม้ ใบไม้แห้งปกคลุมทับถมอยู่พวกมันจะใช้เขี้ยวจับชิ้นใบไม้ชูไว้แล้วชนกลับรัง

 

อุมัรฺ: เธอพูดว่าพวกมันซ่อนตัวอยู่ใต้ใบไม้หรือครับ ทำไมแอตทาจึงมี ความ รู้สึกว่าตนเองต้องซ่อนตัวอยู่ไต้ใบไม้ด้วยล่ะ

 

มดน้อย:บางครั้ง แอตทาต้องระมัดระวังตัวอย่างมากนะอุมัร หากไม่ทำเช่น นั้น แอตทาที่เป็นมดงานขนาดกลางใช้เวลาทั้งวันทำงานอยู่นอกรังขนย้ายใบไม้ การป้องกันตัวเอง จึงเป็นงานที่ยากสำหรับพวกมันในขณะที่ทำงานอยู่ เนื่องจากเขี้ยวที่พวกมันใช้เพื่อป้องกันตนเอง ต้องใช้เพื่อขนเศษใบไม้

 

อุมัร: เออ  หากว่าพวกมัน ไม่สามารถป้องกันตัวเองได้ล่ะใครจะมาช่วยมันได้ ?

มด: มดงานที่ทำหน้าที่ตัดใบไม้จะอยู่ร่วมกันเพื่อคุ้มครองมดงานตัวเล็กๆ มดงานเหล่านี้จะไต่อยู่บนใบไม้เหนือทางด่วนที่แอตทาใช้เดินกัน เป็นทอดๆ มดงานเหล่านี้จะคอยตรวจตราอยู่ตลอดเวลา เมื่อพวกมันตกอยู่ในสถานการณ์ที่ถูกทำร้ายจากฝ่ายศัตรูพวกมันจะช่วยเหลือซึ่งกันและกัน ร่วมมือต่อสู้กับศัตรู

 

อุมัรฺ:ตัวอย่างที่เธอเล่าให้ฟังก็เป็นตัวอย่างที่ดีมากเลยนะครับตัวอย่างดังกล่าวเป็นการสละชีวิตเพื่อผู้อื่น ช่วยบอกฉันหน่อยได้ไหมจ้ะว่าแอตทานำใบไม้ไปใช้ทำอะไร? ทำไมแอตทาจึงต้องขนใบไม้ตลอดทั้งวัน

มดน้อย: พวกมันใช้ใบไม้เหล่านี้ในการทำฟาร์ม  แอตทาจะใช้ใบไม้เหล่านี้ในการเลี้ยงเชื้อรา เนื่องจากมดจะไม่ สามารถกินใบไม้ได้หากว่าไม่มีเชื้อราช่วยย่อยใบไม้เหล่านี้เสียก่อน ดังนั้นใบไม้ เหล่านี้จะถูกสุมกองไว้ด้วยกัน หลังจากที่ผ่านการเคี้ยวของพวกมันแล้ว หลังจากนั้นมันจะวางอยู่ในห้องหนึ่งของรังพวกมันในห้องหับเหล่านี้ พวกมันจะเลี้ยงเชื้อราบนใบไม้และอาหารของพวกมันก็จะได้รับจากการแตกหน่อของเชื้อราที่เลี้ยงไว้

 


....

     เธอคงรู้สึกประหลาดใจล่ะซิที่มดตัวเล็กๆ สามารถทำงานช่วยเหลือตนเอง เพื่อการดำรงชีพได้อย่างมหัศจรรย์

 

            อุมัรฺ : ใช่แล้วจ้ะ ฉันอยากรู้ว่าฝูงมดเหล่านี้จะจัดการกับงานทั้งหมดเหล่านี้ได้อย่างไร ?  ตัวอย่างเช่น หากว่าเธอขอให้ฉันเพาะเลี้ยงเชื้อรา มันไม่ใช่เป็นเรื่องง่ายเลยที่จะดูแลเพาะเลี้ยงมัน หากฉันต้องการเพาะเลี้ยงมันฉันคง ต้องอ่านหนังสือเพิ่มเติมหรือขอคำแนะนำจากผู้รู้วิธีการเพาะเลี้ยง แต่ฉันรู้ว่า แอตทาไม่จำเป็นต้องได้รับการเรียนรู้ความรู้นี้จากที่ใดเลย ใช่ไหม?

 

            ตอนนี้ฉันเข้าใจมากขึ้นแล้วล่ะ ว่าสิ่งใดที่ทำให้เธอและพรรคพวกมี ความเฉลียวฉลาดเพียงนี้  เธอถูกวางระบบให้ทำงานตามหน้าที่ของเธอ    

 

            มดน้อย:  เธอเข้าใจถูกต้องแล้วล่ะอุมัร พวกเรารู้ดีอย่างยิ่งว่าผู้สร้าง เราทั้งหมดก็คือพระผู้เป็นเจ้า พระองค์คือผู้ประทานความรู้ให้แก่พวกเรา พระองค์ทรงปกป้องคุ้มครองพวกเรา

 

            วันนี้อุมัรไปโรงเรียนสายอีกแล้ว ก่อนลาจากกัน อุมัรขอบคุณเขาอีกครั้งที่ได้ให้ความรู้ต่างๆ มากมายเกี่ยวกับอาณาจักรของมด ในขณะที่เขาเดินไปโรงเรียนอยู่นั้น ความรู้ต่างมากมายยังก้องกังวานอยู่ในหูของเขา เขากำลังใช้ปัญญาคิดพิจารณาอยู่นั่นเอง

 

 

            การทำงานของมดที่เต็มไปด้วยทักษะและความชำนาญนั้นได้ชี้ให้เห็นถึงความรู้อันไม่มีขีดจำกัดของพระผู้เป็นเจ้าที่ได้ประทานแก่สรรพสิ่ง ความรู้ดังกล่าวหาได้เป็นของมดไม่ มดไม่ได้แสวงหาความรู้ดังกล่าวมาได้ด้วยตัวเอง ความรู้ดังกล่าวนี้พระผู้เป็นเจ้าเป็นผู้ประทานให้แก่พวกมัน มดก็เป็นเพียงแค่สิ่งมีชีวิตเล็กๆนั่นแหละ แต่ทว่าทักษะทั้งหมดที่มดมีอยู่ทั้งหมดนั้นได้แสดงให้มนุษย์เห็นถึงอำนาจอันยิ่งใหญ่ของพระผู้เป็นเจ้า แสดงให้เห็นถึงการมีอยู่ของพระองค์ แสดงให้เห็นถึงศิลปะแห่งการสร้างสรรค์ของพระองค์ พระผู้เป็นเจ้าคือพระผู้สร้างเหล่าบรรดามด พระองค์ทำให้สิ่งมีชีวิตเล็กๆ นี้สามารถทำงานหนักมีหน้าที่รับผิดชอบยิ่งใหญ่เกินตัว ด้วยอำนาจและความรู้ที่มันมีไม่อาจทำสิ่งใหญ่โตและสลับซับซ้อนเช่นนี้ได้เลย

 

           เพื่อนของเขาได้รับทักษะ ความรู้ที่เกิดขึ้นภายในรวมทั้งมีธรรมชาติที่ไม่เห็นแก่ตัวซึ่งพระผู้เป็นเจ้าประทานคุณลักษณะดังกล่าวแก่พวกมัน สิ่งต่างที่พวกมันกระทำลงไปนั้นได้รับการพิสูจน์แล้วว่า เป็นอำนาจ และเป็นประสงค์ของอัลลอฮฺ

 

            การคิดใคร่ครวญต่อสิ่งต่างรอบตัว ทำให้อุมัรตระหนักถึงสิ่งต่างๆที่ปรากฎอยู่นั้นแตกต่างจากความจริงที่ได้รับผ่านการทดสอบ รับรู้จากข้อเท็จจริงกล่าวคือเมื่อความจริงปรากฎความเท็จหรือความไม่รู้จะมลาย เขายังเข้าใจอีกว่าเรื่องราวต่างๆที่เขาเคยได้ยินเกี่ยวกับสิ่งมีชีวิต โดยมีคนอ้างว่าชีวิตเกิดขึ้นมาจากความบังเอิญนั้นจะเป็นความจริงได้อย่างไร? ในเมื่อมดเหล่านี้มีทักษะความรู้ในเรื่องดังกล่าวมาตั้งหลายศตวรรษ การกล่าวอ้างเช่นนั้นถือว่าเป็นการโกหกไม่มีทางที่จะเป็นความจริงได้เลย ลองคิดใคร่ครวญดูให้ดีถึงการสื่อสารระหว่างกันของมดได้อย่างมีประสิทธิภาพได้อย่างไร? หากว่ามันเกิดขึ้นมาด้วยความบังเอิญ พวกมันจะติดต่อสื่อสารกันได้อย่างไร?  หากว่าพวกมันไม่ได้ถูกสร้างมาพร้อมกับคุณลักษณะที่ดีเยี่ยม ลองพิจารณาดูนะว่า หากว่ามดเหล่านี้เกิดขึ้นมาด้วยความบังเอิญ และพวกมันอาศัยอยู่บนโลกนี้เพียงเพื่อป้องกันตัวของพวกมันเอง พวกมันจะยอมสละชีวิตของ ตัวเองเพื่อตัวอื่น เพื่อความปลอดภัยของรังหรือสังคมส่วนใหญ่ได้อย่างไร ?

       

     อุมัรคิดใคร่ครวญถึงสิ่งต่างๆ เหล่านี้ตลอดเวลาที่อยู่ในโรงเรียน เมื่อเขากลับถึงบ้านในตอนเย็น เขากะว่าจะอ่านอัลกุรอาน คัมภีร์ที่พระผู้เป็นเจ้าประทานมาให้แก่มนุษยชาติ  เขาอ่านถึงประโยค ที่ว่า แท้จริงในการสร้างบรรดาชั้นฟ้าและแผ่นดิน และการหมุนเวียนสับเปลี่ยนระหว่างกลางวันและกลางคืน แน่นอนมีหลายสัญญาณสำหรับผู้ใช้ปัญญาคิดไตร่ตรอง พวกเขาคือ บรรดาผู้ที่ระลึกถึงอัลลอฮ ทั้งในสภาพ ยืน นั่งและนอนและพวกเขาพินิจพิจารณาในการสร้างบรรดาชั้นฟ้าและแผ่นดิน (แล้วกล่าวว่า) โอ้พระผู้เป็นเจ้า ของพวกข้าพระองค์ พระองค์มิได้สร้างสิ่งต่างๆเหล่านี้ขึ้นมาอย่างไร้สาระ มหาบริสุทธิ์มีแด่พระองค์ โปรดทรงคุ้มครองพวกข้า พระองค์ให้พ้นจากการลงโทษจากไฟนรกด้วยเถิด  ซูเราะฮ อาละอิมรอน 190-191

 

           

เขาเชื่อมั่นเป็นอย่างยิ่งว่า พระผู้เป็นเจ้าเพียงเท่านั้นที่เป็นผู้สร้างมด ตัวของเขา พ่อและแม่ของเขา พี่ๆน้องๆ ของเขารวมทั้งทุกๆ สรรพสิ่งในจักรวาลนี้ เพื่อนตัวจิ๋วของเขาได้ทำให้เขาหวนระลึกถึงความสำคัญอันแท้จริงในจักรวาลนี้ นั่นก็คือไม่มีผู้ใดเป็นผู้สร้างสรรพสิ่งเว้นแต่พระผู้เป็นเจ้า     เพียงเท่านั้น

 

            ฉันเชื่อเป็นอย่างยิ่งว่า เมื่อพวกเธออ่านถึงบรรทัดนี้แล้วเธอทุกคน ควรที่จะเข้าใจถึงความจริงดังที่อุมัรเข้าใจ และรู้ว่าแท้จริงแล้ว อัลลอฮคือผู้สร้างทุกสรรพสิ่ง และเธอต้องสามารถตอบคนอื่น ได้ว่า ชาร์ส ดาร์วิน  เขาคือคนที่กล่าวว่า สิ่งมีชีวิตต่างๆ เกิดขึ้น มาด้วยความบังเอิญไม่มีผู้สร้าง เขาเป็นคนโกหกอย่างมาก เมื่อเราลองสำรวจสิ่งต่างๆ รอบตัว เราจะพบกับความมหัศจรรย์ต่างๆอีกมากมาย น้องๆ ที่รักมันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะกล่าวอ้างว่า มันเกิดขึ้นได้ด้วยความบังเอิญ

 

            หากเธอต้องการเป็นอย่างอุมัรแล้วล่ะก็ สักวันหนึ่งเธอจะได้รู้จัก เพื่อนจิ๋วแสนดี ผู้นี้สักวันหนึ่ง อย่าลืมว่าเมื่อเธอเจอเขาเธอจะได้เรียนรู้สิ่งต่างๆ มากมายจากเขา การฝึกสังเกต การใช้ปัญญาคิดถึงสรรพสิ่งต่างๆ ที่อัลลอฮฺ สร้างไว้อย่างสมบูรณ์แบบนั้นทำให้เราได้รู้ถึงการมีอยู่ของพระผู้สร้างทุกสิ่ง ทุกอย่าง พระองค์คืออัลลอฮฺ

 

            หากว่าเธอได้มีโอกาสพบกับคนที่ชอบพูดโกหกแบบชาร์ส ดาร์วิน แล้วล่ะก็ ช่วยเล่าให้พวกเขาฟังถึงชีวิตของมดน้อยๆ เหล่านั้นหน่อยนะ และเธอช่วยบอกกับเขาด้วยนะว่าเธอไม่มีวันที่จะเชื่อคำโกหกที่หลอกลวง ของพวกเขาเป็นอันขาด

 

  
1 / total 1
|
You can read Harun Yahya's book The World of Our Little Friends: Ants-THAI online, share it on social networks such as Facebook and Twitter, download it to your computer, use it in your homework and theses, and publish, copy or reproduce it on your own web sites or blogs without paying any copyright fee, so long as you acknowledge this site as the reference.
About this site | Make your homepage | Add to favorites | RSS Feed
All materials can be copied, printed and distributed by referring to this site.
(c) All publication rights of the personal photos of Mr. Adnan Oktar that are present in our website and in all other Harun Yahya works belong to Global Publication Ltd. Co. They cannot be used or published without prior consent even if used partially.
© 1994 Harun Yahya. www.harunyahya.com - info@harunyahya.com
page_top